Drhasan: 1 revizyon içe aktarıldı

2018-09-13T20:09:01Z

1 revizyon içe aktarıldı

← Önceki sürüm	22.09, 13 Eylül 2018 tarihindeki hâli
(Fark yok)

tiplopedi>Drhasan 18.32, 21 Aralık 2015 tarihinde

2015-12-21T18:32:11Z

Yeni sayfa

Diyabet ve glukoz metabolizmasının diğer bozuklukları için 2003 ve 2010 yılı revizyonlarını
da kapsayan yeni tanı kriterleri tabloda görülmektedir.

{| class="wikitable"
!colspan="6"|Diabetes mellitus ve glukoz metabolizmasının diğer bozukluklarında tanı kriterleri(*)
|-
| ||Aşikar DM || İzole IFG(**) ||İzole IGT|| IFG + IGT ||DM Riski Yüksek
|-
|APG (>8 st açlıkta)|| >=126 mg/dl ||100-125 mg/dl ||<100 mg/dl ||100-125 mg/dl ||-
|-
|OGTT 2.stPG (75 g glukoz)|| >=200 mg/dl ||<140 mg/dl ||140-199 mg/dl ||140-199 mg/dl ||-
|-
|Rastgele PG ||>=200 mg/dl + Diyabet semptomları ||-||-||-||-
|-
|A1C(***) ||.%6.5 (.48 mmol/mol) ||-||-||-||%5.7-6.4 (39-46 mmol/mol)
|-
|colspan="6"|(*)Glisemi venöz plazmada glukoz oksidaz yöntemi ile ’mg/dl’ olarak ölçülür. ’Aşikar DM’ tanısı için dört tanı kriterinden herhangi
birisi yeterli iken ’İzole IFG’, ’İzole IGT’ ve ’IFG + IGT’ için her iki kriterin bulunması şarttır. (**)2006 yılı WHO/IDF Raporunda
normal APG kesim noktasının 110 mg/dl ve IFG 110-125 mg/dl olarak korunması benimsenmiştir. (***)Standardize metotlarla
ölçülmelidir.
DM: Diabetes mellitus, APG: Açlık plazma glukozu, 2.st PG: 2. saat plazma glukozu, OGTT: Oral glukoz tolerans testi, A1C: Glikozillenmiş
hemoglobin A1c, IFG: Bozulmuş açlık glukozu (impaired fasting glucose), IGT: Bozulmuş glukoz toleransı (impaired glucose
tolerance), WHO: Dünya Sağlık Örgütü, IDF: Uluslararası Diyabet Federasyonu.
|}

Buna göre diyabet tanısı dört yöntemden herhangi birisi ile konulabilir. Çok ağır diyabet
semptomlarının bulunmadığı durumlar dışında, tanının daha sonraki bir gün, tercihen aynı
(veya farklı bir) yöntemle doğrulanması gerekir. Eğer başlangıçta iki farklı test yapılmış ve
test sonuçları uyumsuz ise sonucu eşik değerin üstünde çıkan test tekrarlanmalı ve sonuç
yine diyagnostik ise diyabet tanısı konulmalıdır.

Tanı için 75 g glukoz ile standart OGTT yapılması, APG’ye göre daha sensitif ve spesifik
olmakla birlikte, bu testin aynı kişide günden güne değişkenliğinin yüksek, emek yoğun ve
maliyetli olması rutin kullanımını güçleştirmektedir. Diğer taraftan, APG’nin daha kolay
uygulanabilmesi ve ucuz olması klinik pratikte kullanımını artırmaktadır. Hastalığın aşikar
klinik başlangıcı nedeniyle tip 1 diyabet tanısı için çoğu kez OGTT yapılması gerekmez.

Tanı kriterleri venöz plazmada glukoz oksidaz yöntemi ile yapılan ölçümleri baz almaktadır.
Klinikte veya hastaların evde glisemi takibinde kullandıkları tam kan, kapiller kan ve
serum glisemi değerleri aşağıdaki formüllerde gösterildiği gibi biraz daha düşüktür(*). Bu
formüllere dayanarak, son yıllarda kapiller tam kanda glukoz düzeyini ölçen cihazların PG
düzeylerine göre kalibre edilerek kullanılması benimsenmektedir.

'''Venöz plazmada 126 mg/dl olarak ölçülen glukoz düzeyi tam kanda ~%11 (112 mg/dl), kapiller kanda ~%7 (118 mg/dl), serumda ise ~%5 (120 mg/dl) daha düşük ölçülür.'''

WHO’ya göre açlıkta kapiller tam kanın glukoz düzeyi venöz plazmadaki düzeye eşittir,
ancak toklukta kapiller kanda glukoz düzeyi plazmadakinden yaklaşık olarak %11 daha
düşük kabul edilmektedir. Hematokrite (Hct) bağlı olarak bu fark değişir, Hct %55 olan bir
kişide bu fark %15’e yükselir, buna karşılık Hct %30 olan bir kişide fark %8’e iner

Günlük pratikte OGTT yapılan bazı kişilerde açlık ve 2.st glukoz normal (ya da IFG/IGT
aralıklarında) bulunmasına rağmen 1.stPG düzeyinin 200 mg/dl’nin üzerinde olduğu
görülmektedir. Bu vakaların tıpkı aşikar diyabet gibi takip edilmesi oldukça yaygın kabul
gören bir yaklaşımdır.

Diabetes mellitus Tanısı - Revizyon geçmişi

Drhasan: 1 revizyon içe aktarıldı

tiplopedi>Drhasan 18.32, 21 Aralık 2015 tarihinde